Türk lehçeleri, Türkçe dil ailesi içerisinde yaygın olarak konuşulan dillerdir. Türk lehçeleri, aynı dil ailesinden gelen farklı dilleri kapsar. Türk lehçeleri, Türkçe dil ailesinin en eski dillerinden olan Oğuz Türkçesinin akrabaları olarak kabul edilir. Türk lehçeleri, Türkiye, İran, Azerbaycan, Gürcistan, Ermenistan, Türkmenistan, Kırgızistan, Kazakistan ve diğer bölgelerde konuşulur.
Türk lehçeleri, dilbilimciler tarafından çok farklı şekillerde sınıflandırılmıştır. Türk lehçeleri, fonetik, morfoloji ve sözcükleri baz alınarak sınıflandırılır. Örneğin, Türk lehçeleri fonetik olarak sınıflandırılırken, fonemler, ses değişimleri ve seslendirme kuralları göz önüne alınır. Morfolojik olarak sınıflandırılırken, sözcük biçimleri, sözcük türetme kuralları ve cümle yapıları göz önüne alınır. Sözcüksel olarak sınıflandırılırken ise, sözcük kökleri, anlamları, kullanım alanları ve kalıpları göz önüne alınır.
Türk lehçelerinin çok önemli özellikleri arasında genel olarak, dilin ses yapısı, dilin cümle yapısı, dilin sözcük türetme kuralları ve dilin kullanım alanlarının farklılık göstermesi yer alır. Türk lehçelerinin arasındaki farklılık, bölgeye göre değişiklik gösterir. Örneğin, İran'daki Türk lehçeleri ile Türkiye'deki Türk lehçeleri arasındaki farklılıklar çok belirgindir. İran'daki Türk lehçeleri, Türkçe dil ailesinin en eski dillerinden olan Oğuz Türkçesinin akrabası olarak kabul edilir. Aynı şekilde, Türkiye'deki Türk lehçeleri de Türkçe dil ailesinin modern dillerinden olan Türkçenin akrabası olarak kabul edilir.
Türk lehçelerinin kullanım alanları da, bölgeye göre değişiklik gösterir. Örneğin, İran'daki Türk lehçeleri, İran'da yaşayan Türkler tarafından konuşulur. Aynı şekilde, Türkiye'deki Türk lehçeleri, Türkiye'de yaşayan Türkler tarafından konuşulur. Türk lehçelerinin farklı kullanım alanlarının yanı sıra, her bir lehçede kullanılan çeşitli sözcükler ve kalıplar da