Osmanlı döneminde öğrencilere öğrenci olarak ya da öğrencilik döneminde olan kişilere 'talip' denirdi. Talip, Türkçe dilinde öğrenmek, öğrenmeye çalışmak ve öğrenmeye adanmış olmak anlamına gelir. Talip, aynı zamanda birinin ilim, fen ve sanatlarda yücelmesi için çaba göstermesi anlamına da gelir. Osmanlı Devleti döneminde, öğrencilere talip denmesi, öğrencilerin kendilerini geliştirmek ve öğrenmeye devam etmek için çaba göstermelerini övmek için bir sembol olarak kullanılırdı.
